Tubiarki mogą różnić się konstrukcją, sposobem podawania opakowań, metodą zamykania tub, poziomem automatyzacji oraz wydajnością. Dobór odpowiedniej maszyny zależy przede wszystkim od rodzaju tuby, właściwości napełnianego produktu oraz oczekiwanego tempa produkcji.

Nowoczesne tubiarki mogą być przystosowane do obsługi tub aluminiowych, plastikowych i laminowanych, a w zależności od konstrukcji również wybranych opakowań wykonanych z materiałów monomateriałowych. Dostępne są zarówno urządzenia przeznaczone do niewielkich serii, jak i wysoko wydajne linie przemysłowe.

Tubiarki do tub plastikowych

Tuby plastikowe są powszechnie stosowane między innymi w branży kosmetycznej, farmaceutycznej, chemicznej i technicznej. Mogą służyć do pakowania kremów, żeli, past, maści, produktów pielęgnacyjnych czy preparatów technicznych.

Po napełnieniu tuba plastikowa jest zazwyczaj zamykana metodą zgrzewania.

Jednym z popularnych rozwiązań jest zgrzewanie gorącym powietrzem, w którym końcówka tuby zostaje odpowiednio podgrzana, a następnie dociśnięta i uformowana.

W zależności od konfiguracji maszyny możliwe jest również zastosowanie zgrzewania ultradźwiękowego. Technologia ta wykorzystuje drgania o wysokiej częstotliwości do połączenia materiału, umożliwiając uzyskanie trwałego i estetycznego zgrzewu.

Tubiarki do tub laminowanych

Tuby laminowane składają się z kilku warstw materiału i łączą elastyczność tworzyw sztucznych z odpowiednimi właściwościami barierowymi.

Stosowane są między innymi do pakowania:

• past do zębów,

• kosmetyków,

• kremów,

• żeli,

• maści,

• produktów wymagających ochrony przed wpływem czynników zewnętrznych.

Tubiarki mogą być odpowiednio skonfigurowane do pracy z tubami laminowanymi poprzez dopasowanie systemu dozowania, pozycjonowania i zamykania do właściwości konkretnego materiału.

Tubiarki do tub aluminiowych

Tuby aluminiowe są szeroko stosowane w farmacji, kosmetyce, branży chemicznej oraz przy produktach technicznych.

W przeciwieństwie do tub plastikowych i wielu tub laminowanych nie są zazwyczaj zamykane poprzez zgrzewanie.

Po napełnieniu otwarta końcówka tuby aluminiowej jest mechanicznie składana i zaciskana. Maszyna musi więc posiadać odpowiednią stację zamykającą, dostosowaną do właściwości aluminium oraz oczekiwanego rodzaju zamknięcia.

Jedna tubiarka do różnych rodzajów tub

W wielu przypadkach nie jest konieczne stosowanie oddzielnej maszyny dla każdego materiału opakowaniowego.

Nowoczesne tubiarki mogą mieć budowę modułową, umożliwiającą dostosowanie urządzenia do różnych rodzajów tub oraz zmianę wybranych elementów formatowych i stacji roboczych.

Przy produkcji wielu wariantów opakowań szczególnie ważne są:

• szybkie przezbrojenia,

• powtarzalne ustawienia,

• łatwa wymiana elementów formatowych,

• możliwość zapisywania parametrów poszczególnych produktów,

• możliwość dostosowania systemu zamykania.

Takie rozwiązanie zwiększa elastyczność linii i ułatwia zmianę asortymentu.

Tubiarki ręczne, półautomatyczne i automatyczne

Tubiarki można również podzielić ze względu na poziom automatyzacji procesu.

Tubiarki z ręcznym podawaniem

W tego rodzaju maszynach operator samodzielnie umieszcza tuby w odpowiednim miejscu urządzenia.

Takie rozwiązanie może sprawdzić się przy:

• małych seriach,

• produkcji testowej,

• częstych zmianach produktu,

• niewielkiej wymaganej wydajności.

Tubiarki półautomatyczne

Tubiarki półautomatyczne realizują część procesu samoczynnie, ale nadal wymagają udziału operatora, na przykład przy podawaniu tub lub odbiorze gotowych opakowań.

Stanowią rozwiązanie pośrednie pomiędzy prostymi urządzeniami ręcznymi a w pełni zautomatyzowanymi liniami.

Tubiarki automatyczne

Automatyczne tubiarki mogą samodzielnie pobierać tuby, pozycjonować je, dozować produkt, zamykać opakowanie oraz przekazywać gotowe tuby do kolejnego etapu procesu.

W zależności od konstrukcji i zastosowania wydajność takich maszyn może wynosić od kilkudziesięciu do kilkuset tub na minutę.

Tubiarki o małej i średniej wydajności

Maszyny o niższej wydajności sprawdzają się przede wszystkim w zakładach produkujących krótsze serie lub dużą liczbę różnych wariantów produktów.

Ich zaletą może być:

• prostsza obsługa,

• mniejsza powierzchnia zabudowy,

• łatwiejsze przezbrojenie,

• możliwość elastycznej produkcji,

• niższe wymagania dotyczące infrastruktury linii.

Są często stosowane w branży kosmetycznej, farmaceutycznej, spożywczej i technicznej.

Tubiarki wysokowydajne

W dużych zakładach produkcyjnych stosowane są tubiarki zaprojektowane do produkcji wielkoseryjnej.

Takie urządzenia mogą posiadać wiele stanowisk roboczych oraz rozbudowane systemy automatycznego podawania, dozowania, zamykania i kontroli jakości.

Najważniejsze cechy wysoko wydajnych tubiarek to:

• duża prędkość produkcji,

• wysoka powtarzalność,

• automatyczne podawanie tub,

• integracja z urządzeniami kontrolnymi,

• możliwość pracy w kompletnych liniach pakujących.

Tubiarki do zastosowań o podwyższonych wymaganiach higienicznych

Osobną grupę stanowią maszyny przeznaczone do produktów wymagających szczególnej kontroli higieny procesu.

Dotyczy to przede wszystkim przemysłu farmaceutycznego, kosmetycznego oraz wybranych zastosowań spożywczych.

W zależności od wymagań tubiarka może posiadać rozwiązania ułatwiające:

• mycie i dezynfekcję,

• ograniczenie kontaktu produktu z otoczeniem,

• kontrolę strefy napełniania,

• automatyczne czyszczenie elementów instalacji,

• zachowanie odpowiednich standardów higienicznych.

W bardziej wymagających procesach stosowane mogą być również systemy przystosowane do procedur CIP i SIP.

Jak dobrać rodzaj tubiarki?

Przy wyborze odpowiedniej maszyny warto odpowiedzieć na kilka podstawowych pytań.

Jaki materiał tuby będzie stosowany?

Tuby aluminiowe, plastikowe i laminowane wymagają różnych sposobów zamykania oraz odpowiedniej konfiguracji maszyny.

Jaki produkt będzie napełniany?

Znaczenie ma między innymi:

• lepkość,

• gęstość,

• temperatura produktu,

• podatność na pienienie,

• wymagana dokładność dozowania,

• wymagania higieniczne.

Jakiej wydajności potrzebuje linia?

Inna maszyna będzie odpowiednia dla produkcji kilkudziesięciu tub na minutę, a inna dla dużej linii przemysłowej pracującej z kilkuset opakowaniami na minutę.

Czy produkcja wymaga częstych zmian formatu?

Jeżeli w zakładzie wykorzystywane są tuby o różnych średnicach i długościach, szczególnie ważna staje się możliwość szybkiego przezbrojenia.

Czy tubiarka będzie pracowała samodzielnie?

Maszyna może działać jako niezależne urządzenie lub być częścią kompletnej linii pakującej.

Po napełnieniu i zamknięciu tuby mogą być automatycznie przekazywane do:

• systemów kontroli jakości,

• drukarek i znakowarek,

• etykieciarek,

• kartoniarek,

• urządzeń do pakowania zbiorczego.

Rodzaj tubiarki powinien wynikać z procesu

Nie istnieje jeden typ tubiarki odpowiedni do każdego zastosowania.

Maszyna powinna być dopasowana do:

• materiału tuby,

• właściwości produktu,

• sposobu zamykania,

• wymaganej wydajności,

• poziomu automatyzacji,

• wymagań higienicznych,

• liczby obsługiwanych formatów,

• sposobu integracji z pozostałymi urządzeniami.

Dzięki modułowej budowie nowoczesne tubiarki mogą być wykorzystywane zarówno przy krótkich seriach produkcyjnych, jak i w wysoko zautomatyzowanych liniach przemysłowych.